Διάβασα: "Το μυστήριο του κίτρινου δωματίου" του Gaston Leroux

   Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: Μετά από μια κοπιαστική ημέρα σημαντικών επιστημονικών πειραμάτων, η δεσποινίς Στάνγκερσον είχε μόλις αποσυρθεί στο δωμάτιο της.Ξαφνικά, άρχισαν να ακούγονται από μέσα ήχοι πάλης, αγωνιώδεις κραυγές, εκκλήσεις για βοήθεια και πυροβολισμοί. Όταν η κλειδωμένη της πόρτα υποχωρεί στα χτυπήματα του πατέρα της και ενός υπηρέτη, η Ματίλντ βρίσκεται πεσμένη στο πάτωμα, σοβαρά τραυματισμένη και γεμάτη αίματα. Κάνεις άλλος δεν βρίσκεται στο δωμάτιο. Δεν υπάρχει απολύτως καμιά άλλη έξοδος, και το μοναδικό παράθυρο του Κίτρινου Δωματίου είναι ασφαλισμένο από μέσα. Πώς είναι δυνατόν να απέδρασε από εκεί ο δράστης;

Διάβασα: τα "Δεκατρία μπαλώματα" της Πηνελόπης Κουρτζή

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Μικρή μου, να θυμάσαι πάντα∙ το μπάλωμα όταν γίνεται δεν ξεγίνεται. Κοίτα, όμως, σαν καινούργιο δείχνει. Το μπάλωμα είναι τέχνη».
 «Και τι ακριβώς σημαίνει μπάλωμα; Και γιατί να μην αγοράσεις καινούργιο; Αφού έχετε τόσους παράδες», απορούσε η Νόρα.

«Μπάλωμα είναι η επιδιόρθωση ενός πράγματος που χάλασε, αλλά δε θες να το αποχωριστείς ή δε γίνεται να το αποχωριστείς. Το μπάλωμα είναι τέχνη, μικρή μου. Είναι χάρισμα∙ να μπορείς να αλλάζεις κάτι που είναι πια παλιό ή ελαττωματικό και να το φτιάχνεις πάλι ώστε να σου αρέσει».

Οι Έλληνες συγγραφείς που θέλω να διαβάσω...

  Η ελληνική λογοτεχνία μας έχει χαρίσει ουκ ολίγες φορές στιγμές άπειρου κάλλους, συγκίνηση, έντονα συναισθήματα καθώς διαβάζουμε αλλά και στιγμές που θέλαμε να κλείσουμε ένα βιβλίο και να το πετάξουμε απ'το παράθυρο.

  Δεν είμαι από τους αναγνώστες που "σνομπάρουν" τα βιβλία Ελλήνων συγγραφέων, αντιθέτως. Την υποστηρίζω, μου αρέσει και νομίζω πως έχει να δώσει ακόμη πάρα πολλά στο μέλλον, εκτός από αυτά τα διαμαντάκια που ήδη μας έχει χαρίσει.

  Από μια μεγάλη γκάμα συγγραφέων, με πολλά βιβλία πολλών ειδών, θέλω να φτιάξω μια λίστα για τους συγγραφείς των οποίων τα έργα θέλω να διαβάσω και να τα γνωρίσω όλα.

Διάβασα: την "Καρδιά του βράχου" της Μαρίας Τζιρίτα

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:  Ο Μάξιμος γεννιέται σε ένα χωριό της ορεινής Κορινθίας. Η αδυναμία που του δείχνει ο πατέρας του προκαλεί τη ζήλια και τελικά το μίσος του μεγαλύτερου αδελφού του απέναντί του. Η ζωή θα τα φέρει έτσι, που τα δύο αδέλφια, μεγαλώνοντας, θα χαθούν ο ένας από τη ζωή του άλλου. Ο Μάξιμος θα διαμορφώσει έναν τίμιο και ακέραιο χαρακτήρα, στηρίζοντας του γονείς του στο χωριό, αλλά η ζωή θα του δείξει το σκληρό της πρόσωπο και σύντομα οι απώλειες που θα βιώσει θα τον μεταμορφώσουν σε σκληρό βράχο.
  Οταν μερικά χρόνια αργότερα γνωρίζει τη Σαββίνα, η καρδιά του θα ζωντανέψει και πάλι.

Διάβασα: το "Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Ν. Καζαντζάκη

    Χωρίς εγώ να πω τίποτα, και μόνο ακούγοντας αυτό το όνομα, ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα νιώθει ένα αίσθημα πατριωτικό. Ο Νίκος Καζαντζάκης, ο κορυφαίος Έλληνας λογοτέχνης του 20ου αιώνα συμπυκνώνει στο όνομα του τόσα ελληνικά πράγματα όσο κανείς.

Διάβασα: τον Ξένο του Aλμπέρ Καμύ

  Κάποτε μου είχαν πει πως πρέπει να διαβάσω κλασική λογοτεχνία, αν θέλω να έχω μια ορθολογική άποψη για την λογοτεχνία, τα βιβλία, τους συγγραφείς. Ο Ξένος είναι από 'κείνα τα βιβλία που μου έδωσε πλήρως να καταλάβω τι εννοούσαν.

Το κείμενο της Δευτέρας (και κάθε Δευτέρας...) *post-it

                         

                            Σήμερα είναι Δευτέρα. Και αυτό το κείμενο θα σου φτιάξει τη μέρα.

 

Αγαπημένα Μαϊου.

 "Τι είδα, άκουσα, μου άρεσε και απόλαυσα αυτό τον μήνα" θα ήταν ένας εναλλακτικός τίτλος σ'αυτό το κείμενο. ο Μάιος που πέρασε ήταν ένας γεμάτος μήνας. Γεμάτος μικρά πραγματάκια που με έκαναν χαρούμενη αλλά και γεμάτος υποχρεώσεις που δεν μπορούσαν να περιμένουν. Παρ'όλα αυτά, όταν έχεις θέληση, μπορείς να βρεις χρόνο για όλα, και κυρίως γι'αυτά που αγαπάς.

                                         Οπότε, ξεκινάω ευθύς αμέσως με τα αγαπημένα μου:

Οι βιβλιοθήκες της καρδιάς μας...

  Γεια σας, γεια σας, γεια σας.
Αρχικά να πω καλό μήνα, μιας και πλέον είναι Ιούνιος και επίσημα είναι καλοκαίρι. (Όσο κι αν κάποιοι λένε πως το καλοκαίρι επίσημα είναι εδώ στις 21 Ιουνίου). Εμείς θα βιαζόμαστε και θα απολαμβάνουμε κάθε χρόνο αυτή την περίοδο, κάνοντας τα πάντα ώστε να νιώσουμε το καλοκαίρι στην καρδιά μας.

  Σήμερα θέλω να μιλήσω για τις βιβλιοθήκες της καρδιάς μας. Κάθε βιβλιοφάγος έχει έναν χώρο να νιώθει πως χωράει μόνο εκείνος και τα βιβλία του.

  entrance of the public library Méjanes in Aix-en-Provence, France 

   

Αγαπημένα Απριλίου

 Γεια σας και όμορφη Κυριακή σε όλους.

  Αν και τα αγαπημένα αυτού του μήνα άργησαν λιγάκι, εδώ είμαι για να σας μιλήσω για το μήνα Απρίλιο, που αποτελεί έναν από τους αγαπημένους μου μήνες εξαιτίας του Πάσχα. Η άνοιξη μπήκε, η διάθεση μάλλον έφτιαξε και ο Μάιος προχωράει ακάθεκτος, παρ'όλα τα καιρικά τερτίπια του.
   Ο Απρίλιος ήταν γεμάτος, κυριολεκτικά γεμάτος βιβλία. Ήταν ο μήνας που απόλαυσα τα βιβλία περισσότερο από ποτέ, μιας και απέκτησα αρκετά και ο ενθουσιασμός μου δεν κρυβόταν.

Διάβασα: "το βιβλίο της Κατερίνας" του Αύγουστου Κορτώ.

 Κάπου μέσα στον Απρίλιο, θέλοντας να μην κουράσω το μυαλό μου με δύσκολα βιβλία, αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο της Κατερίνας. Μιας Κατερίνας που θα μπορούσε να είναι γειτόνισσά μας, μια περαστική κάτω απ'το σπίτι μας, μία συνάδελφος ή ίδια μας η μητέρα.Αυτό σκέφτηκα διαβάζοντας το οπισθόφυλλο. Μια τέτοια προσωπικότητα φαινόταν να αναλύει ο συγγραφέας σ'αυτό το βιβλίο.
 

  Πώς συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος που παλεύει με την ίδια του την ψυχή; Πώς αντιδρά απέναντι στο νόσημά του; Έχει επίγνωση των όσων κάνει; Πώς τον αντιμετωπίζουν οι γύρω του; Αγαπάει κάποιον άλλον πέρα από τον ίδιο του τον εαυτό;
  Αυτά είναι τα ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει ο Κορτώ σ'αυτό το βιβλίο.

Διάβασα: το "Πανδαιμόνιο" του Κώστα Ακρίβου

 

 Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:"Είδα, που λέτε, ελάφια. Έτρεχαν σαστισμένα. Απόκαμαν κάποια στιγμή και σταμάτησαν να πιουν νερό. Εκεί που πίνανε, να σου ένας κυνηγός. Εγώ κοίταζα από μακριά. Σηκώνει το ντουφέκι, σημαδεύει, κάνω να του φωνάξω "όχι", μα δεν μπόρεσα να βγάλω φωνή. Με το "μπαμ" πετάχτηκα αλαφιασμένος απ' το κρεβάτι.

Τα χτυπήματα έρχονταν από την κάτω πόρτα. Δυνατά, με επιμονή, δεν έλεγαν να σταματήσουν. Σηκώθηκα φορώντας, με το συμπάθιο, μονάχα το σώβρακο και πήγα να ανοίξω. Ο Γκερασίμοφ ούτε που άλλαξε πλευρό. "Να δεις που θα τσακώθηκαν πάλι σε κάνα μοναστήρι για τα σύνορα ή με τους εμπόρους για τα ψάρια" συλλογίστηκα την ώρα που σήκωνα το μάνταλο. Μόλις είδα τον καλόγερο, τα 'χασα. Αναμαλλιασμένος, μουσκίδι, τραύλιζε τα λόγια του. Ήταν ο Δανιήλ από τη Σταυρονικήτα.
"Σήκω, κυρ αστυνόμε! Κάνε γρήγορα! Έλα, πάμε! Έγινε φονικό στο μοναστήρι".

Αγαπημένα Μαρτίου

 

Γεια σας, γεια σας, γεια σας!!!
Ξαναγράφω την αγαπημένη μου στήλη και οφείλω να πω ότι οι συνθήκες είναι ιδανικές. Είμαι στο δωμάτιο, ο ήλιος μπαίνει λίγο δειλά θαρρώ απ'το παράθυρο και καθώς αναπολώ τις μέρες του Πάσχα που πέρασαν ανεπιστρεπτί, σκέφτομαι πως τώρα πρέπει να γράψω για τα αγαπημένα του προηγούμενου μήνα, πώς δε το αμέλησα, απλά δεν είχα βρει τον χρόνο και την σωστή διάθεση για να ασχοληθώ με αυτό.
  Μάρτιος. Ο μήνας που φέτος μας προετοίμασε για το επερχόμενο Πάσχα, ο μήνας που δεν με ενθουσίασε αλλά ταυτόχρονα και ο μήνας που παρ΄όλο που με κράτησε λίγο απασχολημένη με τα θεάματα (δεν είδα πολλά πράγματα) εντούτοις δε με άφησε παραπονεμένη απ'ο,τιδήποτε με τράβηξε να ασχοληθώ. Έχω και αυτό το μήνα μερικά αγαπημένα, λοιπόν.

Διάβασα: "Το μυστικό του συζύγου" της Lian Moriarty

Το φαινόμενο Lian Moriarty μάλλον έχει έρθει για να μείνει στην λογοτεχνία. Έκανα την πρώτη μου "γνωριμία" μαζί της μέσα από το βιβλίο της, "Το μυστικό του συζύγου" και ομολογώ ότι ενθουσιάστηκα από την αμεσότητα, την ευθύτητα και την απλότητα που προσεγγίζει κάθε λέξη, κάθε κενό, κάθε κόμμα. Το βιβλίο αυτό είναι από'κείνα που σε προκαλούν να φτιάξεις μια διπλή δόση καφέ και να κάτσεις να το διαβάσεις ένα μεσημέρι που ο ήλιος θα μπαίνει ορμητικά απ'την κουρτίνα του δωματίου σου.

5 quotes από βιβλία που μας δίδαξαν.

  Το θυμητικό των ανθρώπων ίσως είναι δυνατό. Ίσως πάλι και όχι. Ίσως είναι και στον άνθρωπο. Πάντως σίγουρα αν είσαι αναγνώστης βιβλίων, θα θυμάσαι μικρές προτασούλες, εκφράσεις που υπογράμμισες είτε με στυλό είτε με τα μάτια σου, σε έμαθαν κάτι, σε έκαναν καλύτερο και σε παρέσυραν από την πρωτοτυπία τους και από τις μικρές αλήθειες της ζωής που συνόψισαν σε λίγες γραμμές.

  Έτσι κι εγώ, σήμερα θυμάμαι 5 quotes από αγαπημένα μου βιβλία, που ίσως έχουν κάτι να πουν στον καθένα από εμάς. Ίδιο ή διαφορετικό. 5 quotes που είναι από'κείνα που σε προβληματίζουν, σε βάζουν σε σκέψη και στο τέλος σε κάνουν να παραδέχεσαι την ακρίβεια, με την οποία σε αφοπλίζουν.

Αγαπημένα Φεβρουαρίου.

Γεια σας και όμορφο μήνα να έχουμε!!!
  Σήμερα είμαι πολύ χαρούμενη και γεμάτη γιατί εγκαινιάζω μια καινούρια κατηγορία στο blog, αυτή των αγαπημένων του μήνα. Ήθελα πολύ καιρό να συλλέγω κάπου όλα όσα μου άρεσαν, με εντυπωσίασαν, με δίδαξαν, με έκαναν καλύτερη κάθε μήνα του χρόνου αλλά το χαρτί ήταν λίγο και μέχρι να το πάρω απόφαση, οι μήνες έφευγαν μέσα απ'τα χέρια μου.
  Πρώτα αγαπημένα λοιπόν για το μήνα Φεβρουάριο του 2018...

Ανάγνωση, αυτή η τρέλα...

  Από τότε που ξεκίνησα να καταλαβαίνω ότι αποκτώ μια τρέλα με την ανάγνωση, δεν σκέφτηκα τίποτα άλλο, το ομολογώ... Διάβασα βιβλία υπέροχα, διάβασα βιβλία μέτρια, διάβασα κακά βιβλία... Όσοι όμως έχουμε την ανάγνωση στα ψηλά πατώματα του μυαλού μας, όσα κακά βιβλία κι αν διαβάσουμε, πάντα θα συνεχίζουμε να ψάχνουμε εκείνο που θα μιλήσει στην καρδιά μας. Αλήθεια, γιατί το διάβασμα γίνεται εθισμός; Όπως ο καφές, όπως το τσιγάρο, όπως οι ταινίες;

  Είμαστε λοξοί άνθρωποι; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν διαβάζουν και είναι ίσιοι;

About me...

  Με λένε Γωγώ και είμαι 24 ετών. Κατάγομαι από τη Λιβαδειά. Γεννημένη μια φθινοπωρινή μέρα του Νοέμβριου, ανήκω στο ζώδιο του Σκορπιού. Ναι, είμαι Σκορπίνα. Μερικές φορές αμφιβάλλω αν συλλέγω τα στοιχεία του ζωδίου και άλλες είμαι σίγουρη ότι τα έχω όλα. Μετά από 4 χρόνια σπουδές στην πόλη που λάτρεψα για τη λίμνη και την ομορφιά της, κατάλαβα ότι οταν δεν κάνεις όσα θέλεις, τότε απλά δεν είσαι ευτυχισμένος. Γι'αυτό δημιούργησα αυτό το blog. Γιατί το ήθελα πολύ. Μέσα σε ένα βράδυ, άνοιξα την πόρτα μου στο ιντερνετικό σπιτάκι μου και το αγόρασα...
   Είμαι αθεράπευτα λογική τη μισή εβδομάδα και υπερβολικά συναισθηματική την υπόλοιπη. Η ονειροπόληση δεν είναι από τα ατού μου αλλά προσπαθώ συνέχεια να κάνω σχέδια που πραγματοποιούνται. Μ'αρέσει ο,τιδήποτε αυθεντικό και ακέραιο. Αντιδράω στις υπερβολικές αντιδράσεις. Λατρεύω το διάβασμα, αγαπώ τις ταινίες, μαγεύομαι από τις μουσικές. Με το να γράφω διοχετεύω όλη την ενέργειά μου και νιώθω πραγματικά ελεύθερη. Μότο μου στη ζωή είναι το "Κράτα τα στάνταρντ σου ψηλά."

 Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στο Κυριακής Ανάγνωσμα... Θα τα λέμε συχνά...

Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου, θα με βρείτε στο gogoulini4@gmail.com. 

Καλή ανάγνωση και σας ευχαριστώ που επισκεφθήκατε το blog μου..

2 βιβλία που μιλούν για τον έρωτα όπως κανένα άλλο...

Καλημέρα σε όλους.
  Χρόνια πολλά σε όσους γιόρταζαν χθες. Επηρεασμένη από τη χθεσινή μέρα αγάπης (αν και δεν είμαι τόσο ένθερμη υποστηρίκτρια), αποφάσισα να κάνω την πρώτη μου δημοσίευση. Και ποια είναι καλύτερη αφορμή από τον έρωτα; Εκείνον που μας συνεπαίρνει, εκείνον που μας κάνει να χαμογελούμε;
   Απ'όσα ερωτικά μυθιστορήματα έχω διαβάσει στη ζωή μου, δύο με έχουν σημαδέψει.

Ας γνωριστούμε....

   Γεννημένη μια φθινοπωρινή μέρα του Νοέμβρη, με 24 χειμώνες στην πλατούλα μου, επιτέλους πραγματοποιώ κάτι που το ήθελα καιρό... Να δημιουργήσω ένα blog ώστε να καταθέτω ενίοτε τις σκέψεις μου, κυρίως όμως να μιλάω για αυτά που λατρεύω πιο πολύ απ' όλα.... Τα βιβλία, τη μουσική, τις ταινίες.