Κάπου μέσα στον Απρίλιο, θέλοντας να μην κουράσω το μυαλό μου με δύσκολα βιβλία, αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο της Κατερίνας. Μιας Κατερίνας που θα μπορούσε να είναι γειτόνισσά μας, μια περαστική κάτω απ'το σπίτι μας, μία συνάδελφος ή ίδια μας η μητέρα.Αυτό σκέφτηκα διαβάζοντας το οπισθόφυλλο. Μια τέτοια προσωπικότητα φαινόταν να αναλύει ο συγγραφέας σ'αυτό το βιβλίο.
Πώς συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος που παλεύει με την ίδια του την ψυχή; Πώς αντιδρά απέναντι στο νόσημά του; Έχει επίγνωση των όσων κάνει; Πώς τον αντιμετωπίζουν οι γύρω του; Αγαπάει κάποιον άλλον πέρα από τον ίδιο του τον εαυτό;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει ο Κορτώ σ'αυτό το βιβλίο.
Πώς συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος που παλεύει με την ίδια του την ψυχή; Πώς αντιδρά απέναντι στο νόσημά του; Έχει επίγνωση των όσων κάνει; Πώς τον αντιμετωπίζουν οι γύρω του; Αγαπάει κάποιον άλλον πέρα από τον ίδιο του τον εαυτό;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει ο Κορτώ σ'αυτό το βιβλίο.



