Διάβασα: το "Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Ν. Καζαντζάκη

    Χωρίς εγώ να πω τίποτα, και μόνο ακούγοντας αυτό το όνομα, ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα νιώθει ένα αίσθημα πατριωτικό. Ο Νίκος Καζαντζάκης, ο κορυφαίος Έλληνας λογοτέχνης του 20ου αιώνα συμπυκνώνει στο όνομα του τόσα ελληνικά πράγματα όσο κανείς.

Διάβασα: τον Ξένο του Aλμπέρ Καμύ

  Κάποτε μου είχαν πει πως πρέπει να διαβάσω κλασική λογοτεχνία, αν θέλω να έχω μια ορθολογική άποψη για την λογοτεχνία, τα βιβλία, τους συγγραφείς. Ο Ξένος είναι από 'κείνα τα βιβλία που μου έδωσε πλήρως να καταλάβω τι εννοούσαν.

Το κείμενο της Δευτέρας (και κάθε Δευτέρας...) *post-it

                         

                            Σήμερα είναι Δευτέρα. Και αυτό το κείμενο θα σου φτιάξει τη μέρα.

 

Αγαπημένα Μαϊου.

 "Τι είδα, άκουσα, μου άρεσε και απόλαυσα αυτό τον μήνα" θα ήταν ένας εναλλακτικός τίτλος σ'αυτό το κείμενο. ο Μάιος που πέρασε ήταν ένας γεμάτος μήνας. Γεμάτος μικρά πραγματάκια που με έκαναν χαρούμενη αλλά και γεμάτος υποχρεώσεις που δεν μπορούσαν να περιμένουν. Παρ'όλα αυτά, όταν έχεις θέληση, μπορείς να βρεις χρόνο για όλα, και κυρίως γι'αυτά που αγαπάς.

                                         Οπότε, ξεκινάω ευθύς αμέσως με τα αγαπημένα μου:

Οι βιβλιοθήκες της καρδιάς μας...

  Γεια σας, γεια σας, γεια σας.
Αρχικά να πω καλό μήνα, μιας και πλέον είναι Ιούνιος και επίσημα είναι καλοκαίρι. (Όσο κι αν κάποιοι λένε πως το καλοκαίρι επίσημα είναι εδώ στις 21 Ιουνίου). Εμείς θα βιαζόμαστε και θα απολαμβάνουμε κάθε χρόνο αυτή την περίοδο, κάνοντας τα πάντα ώστε να νιώσουμε το καλοκαίρι στην καρδιά μας.

  Σήμερα θέλω να μιλήσω για τις βιβλιοθήκες της καρδιάς μας. Κάθε βιβλιοφάγος έχει έναν χώρο να νιώθει πως χωράει μόνο εκείνος και τα βιβλία του.

  entrance of the public library Méjanes in Aix-en-Provence, France 

   

Αγαπημένα Απριλίου

 Γεια σας και όμορφη Κυριακή σε όλους.

  Αν και τα αγαπημένα αυτού του μήνα άργησαν λιγάκι, εδώ είμαι για να σας μιλήσω για το μήνα Απρίλιο, που αποτελεί έναν από τους αγαπημένους μου μήνες εξαιτίας του Πάσχα. Η άνοιξη μπήκε, η διάθεση μάλλον έφτιαξε και ο Μάιος προχωράει ακάθεκτος, παρ'όλα τα καιρικά τερτίπια του.
   Ο Απρίλιος ήταν γεμάτος, κυριολεκτικά γεμάτος βιβλία. Ήταν ο μήνας που απόλαυσα τα βιβλία περισσότερο από ποτέ, μιας και απέκτησα αρκετά και ο ενθουσιασμός μου δεν κρυβόταν.

Διάβασα: "το βιβλίο της Κατερίνας" του Αύγουστου Κορτώ.

 Κάπου μέσα στον Απρίλιο, θέλοντας να μην κουράσω το μυαλό μου με δύσκολα βιβλία, αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο της Κατερίνας. Μιας Κατερίνας που θα μπορούσε να είναι γειτόνισσά μας, μια περαστική κάτω απ'το σπίτι μας, μία συνάδελφος ή ίδια μας η μητέρα.Αυτό σκέφτηκα διαβάζοντας το οπισθόφυλλο. Μια τέτοια προσωπικότητα φαινόταν να αναλύει ο συγγραφέας σ'αυτό το βιβλίο.
 

  Πώς συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος που παλεύει με την ίδια του την ψυχή; Πώς αντιδρά απέναντι στο νόσημά του; Έχει επίγνωση των όσων κάνει; Πώς τον αντιμετωπίζουν οι γύρω του; Αγαπάει κάποιον άλλον πέρα από τον ίδιο του τον εαυτό;
  Αυτά είναι τα ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει ο Κορτώ σ'αυτό το βιβλίο.